Dziedzictwo przemocy

Największe imperium świata zbudowano na cierpieniu milionów. W „Dziedzictwie przemocy” Caroline Elkins, laureatka Nagrody Pulitzera za reportaż o represjach w kolonialnej Kenii, demaskuje fundamenty brytyjskiej potęgi – wyzysk, terror i bezwzględne podporządkowanie słabszych. To monumentalna opowieść, oparta na tajnych dotąd dokumentach, o tym, jak „misja cywilizacyjna” zamieniała się w systematyczne niszczenie ludów i kultur. Książka, która zmienia sposób patrzenia na historię świata i zadaje wiele niewygodnych pytań. Jak daleko można się posunąć w imię wielkości własnego narodu? Prawie 1/4 lądów i niemal 700 milionów ludzi pod jedną flagą. W XX wieku władza imperium brytyjskiego rozciąga się na kilka kontynentów i zostawia rany, które po 100 latach nadal będą krwawić. Jego ambicja jest niepohamowana, a apetyt nieposkromiony. Imperium pożera słabszych, okalecza bezbronnych i rządzi bezlitośnie – w imię Ich Królewskich Mości. Potęga imperium brytyjskiego rośnie od XVIII wieku. Wyzysk, deportacje, kary cielesne, napaści seksualne, tortury, zabójstwa, obozy koncentracyjne, wojny. Terror. Tak wygląda „misja cywilizacyjna”, którą wyspiarze niosą w świat. Brytyjczycy – naród w swoich oczach wybrany – używają przemocy, by zbudować swój raj na piekle innych. Zwyciężczyni Nagrody Pulitzera Caroline Elkins tworzy dzieło monumentalne. Pochłonęło 10 lat jej życia i wymagało pracy na 4 kontynentach. Przerzuciła tysiące stron dokumentów – także tych skrzętnie ukrywanych, które wiele lat czekały na odnalezienie. Z chłodną precyzją prezentuje fakty, które przedstawiają nową wersję historii świata. Jest to nieznana opowieść o potędze, ambicji i krwawym rachunku, niespłaconym do dziś. Największe imperium w historii świata staje w obliczu wyrządzonych krzywd. (Opis pochodzi od wydawcy).